Λογότυπο Ένωσης Συντακτών Περιοδικού - Ηλεκτρονικού Τύπου
ΕΝΩΣΗ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ
     
Προφίλ
Δραστηριότητες
Εργασιακά Θέματα
ΤΑΙΣΥΤ
Freelancers
Άλλες Ενώσεις
     
Διοικητικό Συμβούλιο
Μέλη
Ανακοινώσεις
Επικαιρότητα- Newsletter
Θέσεις Εργασίας
     
Επικοινωνία
     
 
Ανακοινώσεις
Πρόταση στο Πανελλαδικό Δημοσιογραφικό Συνέδριο της Σαμοθράκης
 
Σαμοθράκη 2007
Δημοσιογράφοι, πνευματικά και ασφαλιστικά δικαιώματα και freelance εργασία στην Ελλάδα.
 
Γιάννης Μπαζαίος
Δημοσιογράφος, μέλος ΕΣΠΗΤ
Εκπρόσωπος της ΕΣΠΗΤ στο ΤΑΙΣΥΤ
 
Οι προηγούμενοι ομιλητές σας έδωσαν όλη την εικόνα για τα πνευματικά δικαιώματα. Αυτό που μένει να συζητήσουμε, είναι το επόμενο βήμα.
Για τα πρωτογενή και τα δευτερογενή πνευματικά δικαιώματα, για τη χρήση της δουλειάς μας από τις υπηρεσίες clipping (αποκομμάτων τύπου), για το internet, το copy-paste.
Ο νόμος 2121 του 1993, ορίζει μόνο μερικές πτυχές των πνευματικών δικαιωμάτων για δημοσιογράφους, αφού αναφέρεται κυρίως σε συνθέτες, συγγραφείς, ζωγράφους, φωτογράφους, ηθοποιούς και εκδότες. Ελάχιστες λέξεις απ’ όλο τον νόμο αφορούν τους δημοσιογράφους, και σήμερα, παρότι έχουν περάσει 15 χρόνια, δεν έχει αλλάξει τίποτα. Και το χειρότερο είναι ότι σήμερα έχουμε ξεχάσει ακόμη και αυτές τις λίγες πρόνοιες του νόμου.
Το ηθικό δικαίωμα δεν λειτουργεί, οι εκδότες διαχειρίζονται ανεξέλεγκτα τα πνευματικά δικαιώματα, τα sites αντιγράφουν το ένα το άλλο, τα περιοδικά και οι εφημερίδες αντιγράφουν απ’ το internet, τα ραδιόφωνα διαβάζουν τις εφημερίδες και στην τηλεόραση τη θεματογραφία της ημέρας την καθορίζουν τα ρεπορτάζ των εφημερίδων.
Όσο για τη λεγόμενη «εύλογη αμοιβή», για την παράνομη χρήση της εργασίας μας, παραμένει μια άγνωστη λέξη, που διακινείται ως εμπιστευτική πληροφορία, σχεδόν χαμηλόφωνα, μεταξύ των μυημένων.
Σήμερα, ακούστηκε για πρώτη φορά δημόσια η ύπαρξη του ΟΣΔΕΛ.
Θα ήταν μια καλή λύση για να βγούμε από το αδιέξοδο. Αρκεί να παραβλέψουμε ότι το 50% της «εύλογης αμοιβής» μοιράζεται στους εκδότες και να μην ασχοληθούμε με τα πρωτογενή πνευματικά δικαιώματα και την ανάπτυξή τους.
Οι δημοσιογράφοι δεν είναι σύμμαχοι με τους εκδότες στη διεκδίκηση των πνευματικών δικαιωμάτων. Τα συμφέροντα είναι αντικρουόμενα και οι εκδότες έχουν κρατήσει το πιο κερδοφόρο κομμάτι της εργασίας των μισθωτών. Με το υπάρχον καθεστώς, μόνο οι freelance δημοσιογράφοι έχουν περιουσιακά δικαιώματα στην εργασία τους.
Μην υποτιμάτε την αξία της δουλειάς μας. Αξίζει τουλάχιστον 200 εκατομμύρια ευρώ ετησίως, αφού τόσος είναι ο τζίρος των δύο μεγάλων πρακτορείων διανομής εφημερίδων και περιοδικών (Άργος και Ευρώπη).
Και περισσότερα από 38 εκατομμύρια ευρώ είναι τα μικτά κέρδη αυτής της δραστηριότητας. Από αυτά, περίπου 28 εκατομμύρια ευρώ αφορούν έξοδα διαφήμισης και προώθησης πωλήσεων και μερικά εκατομμύρια ακόμη τα έξοδα διοίκησης.
Κάθε χρόνο οι εκδότες που είναι μέλη των δύο πρακτορείων διανομής, μοιράζονται περισσότερα από 5 εκατομμύρια ευρώ καθαρά κέρδη, επιπλέον των εισπράξεων που παράγουν κέρδη για τις εταιρίες που εργαζόμαστε. Ένα μέρος από αυτά οφείλεται στη δική μας εργασία και μας αφορά, αφού κάθε χρόνο αυξάνονται με σημαντικά ποσοστά (π.χ. 10% για το 2006).
Νομίζω ότι έχει έρθει η ώρα να υλοποιήσουμε κι εμείς οι δημοσιογράφοι τον δικό μας φορέα διαχείρισης πρωτογενών και δευτερογενών πνευματικών δικαιωμάτων.
Έναν αυτοδιαχειριζόμενο, αστικό, μη κερδοσκοπικό συνεταιρισμό, αντιπροσωπευτικό όλων των δημοσιογράφων, ο οποίος σε συνεργασία με όλες τις συνδικαλιστικές ενώσεις θα συμβάλλει στη διεκδίκηση νέου σύγχρονου νομοθετικού πλαισίου και θα μοιράσει στους δημοσιογράφους, πρόσθετα έσοδα από την «εύλογη αμοιβή» που μας αναλογεί, από τα πνευματικά δικαιώματα και από την πώληση της δουλειάς μας που σήμερα πάει ολόκληρη στα ταμεία των επιχειρήσεων.
Μπορούμε να ξεκινήσουμε από την ερχόμενη Δευτέρα. Να μιλήσουν μεταξύ τους οι Ενώσεις και να μπουν οι βάσεις για τη δημιουργία του δικού μας «Κοραή», στα πρότυπα του Φοίβου των φωτογράφων, της Αθηνάς των σεναριογράφων, της ΑΕΠΙ, του ΟΣΔΕΛ.
Δεν είμαστε αντίπαλοι με τους άλλους οργανισμούς διαχείρισης συλλογικών δικαιωμάτων. Απλά έχουμε διαφορετικές ανάγκες και προτεραιότητες.
Μαζί τους θα ισχυροποιήσουμε το θεσμό και θα διεκδικήσουμε νέους πόρους και καλύτερη προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων των δημοσιογράφων.
Η χρονική στιγμή είναι κατάλληλη και μπορεί να είναι το πρώτο βήμα πραγματικής προσέγγισης των δημοσιογράφων, πέρα από ενώσεις και παρατάξεις. Να δούμε αν μπορούμε να λειτουργήσουμε ενωμένοι, ισότιμα, χωρίς να μας χωρίζουν τα μικροσυμφέροντα, οι μισθοί, η σύνταξη και η περίθαλψη. Κι αν το πείραμα πετύχει, να προχωρήσουμε σε μεγαλύτερους και πιο σφικτούς σχηματισμούς, σε ενοποίηση συνδικαλιστική και ασφαλιστική, πριν μας τα επιβάλλουν άλλοι, με τους δικούς τους όρους.

 
Αρχική σελίδα